"U góry niebo niebieskie, rozgrzany beton pode mną. Biegnę truchtem wywijając krótkimi nóżkami, poganiają mnie kijem. Staram się - aby kij nie dosięgną, bo to mnie boli przecież. Słychać gromki krzyk, opada obok trap ciężarówki. W niej tłok. Dokąd te wszystkie konie jadą ? Wciskają mnie między potężniejsze ode mnie, lina zawija się o kraty. Stoję, zamykam oczy. Widzę oczyma wyobraźni zieloną łąkę i trawę wysoką co okala mój korpus. Cisnę kopytami co sił w nogach, ja kucyk. Mijam drzewa, drę rzez piasek, ku niebu niebieskiemu za horyzontem, kiedy tracę siły, niesie mnie wiatr. Nagle upadam. Nie czuję juz wiatru. Lina się zaciska. Z trudem dźwigam się na rozdygotanych nogach. Wkoło ścisk, tłok, wtulam się w kąt obok trapu, po którym mnie wgoniono. Patrzę przez kraty ciężarówki na zielone łąki tonące w wiosennym słońcu. I gdzieś w głębi czuję, ze nie dla mnie już one, że dalej nie ma już nic.. Nie chcę umierać..."ja, kucyk.