"Jeden był wspaniały i stary jak same drzewa, a tak czarny, że noc przy nim bladła. Drugi, niebieskoszary jak chmura burzowa, koił wzrok swoją obecnością; trzeci, szczuplejszy i dłuższy, z wdzięcznym pędzelkiem brody, wyglądał na zrobionego z morskiej piany i ozdobionego zieloną fosforescencją. Stali razem, z głowami podniesionymi wysoko, z pięknymi ogonami unoszącymi się jak duchy w czerwonym nocnym powietrzu i długimi muszlowatymi rogami rozkwitłymi w poświacie gwiazd. Muzyka rozbrzmiewała wokół nich".

/Peter S. Beagle "Sonata jednorożców"/

Zapraszam miłośników tych pięknych stworzeń