Motyl
zwiastun barw i oddechu wiosny,
szelest rozchylanych rzęs między palcami dłoni,
w skrzydełku jałowym lecz złotym,
zapach bursztynu i ciężar koloru,
ścieka na słoną i gorzką trawę,
na uwięzione w ziemi zalążki kwiatów,
a jego lot utracił już pół wagi,
i skrzydło jakby skurczone,
upadnie bez życia na ziemię,
ona bez pamięci go pochłonie...
_______
...bo życie jest jak podmuch wiatru, szybko przemija...
...szczęście to tylko chwila i... trzeba umieć je złapać...