"Nie ruszaj sie; tak, brawo;
tylko poczekam, az
przejda ci ludzie i sprawy,
z ktorymi zbyt malo masz

wspolnego; o, to jest dobre;
tylko przyblize sie, zeby
usunac poza obreb
miliony niepotrzebnych

nieszczesc i slow; o tak, stoj
wlasnie tak; tylko nastawie
ostrosc, zeby na jawie
uchwycic twoj sen, twoj

cien; tak, z ta wlasnie
mina, w tej pozie;
tylko sie cofne moze,
zeby nie za wyraznie

rysowaly sie linie
na twarzy, na murze w tle;
tak, dobrze, wlasnie te
mysli, nie inne;

tylko migawka: niech
na mgnienie sie uciszy
czas, jego smiech
nienajzyczliwszy;

tak, wreszcie, badz tak chcwilke;m
z tym, ze juz zmierzch:
a zostal jeden tylko
jednorazowy flesz"

Stanisław Barańczak
i dobre wspomnienia z Pragi.
Wielkie dzięki dla modelki