Jedno ze wspomnień z OdNowa Jazz Festival 2008.

("Przestrzelone" przez głowy słuchaczy - czarne otoczenie muzyka to pogrążona w mroku widownia.)

---
Wciąż nie doganiam własnego czasu... Wciąż za dużo muszę, wciąż za mało robię, wciąż mnie tu nie ma...
Na szczęście muzyka nie zabiera czasu - towarzyszy, jest...
Na szczęście jest jazz

Wrzucam, żeby wygonić wreszcie z profilu kartkę z życzeniami na święta
No i może komuś też przypomni się tegoroczny OdNowa Jazz.
Więcej "prypomnień" na http://priva.bdg.pl/node/2641