kąkol.
~erato | 16.11.2008 @17:58:40




©2008-2012 erato



działpoezja / wiersz wolny rozmiar x px tagi
wejść na tę stronę561 powiększeń lub ściągnięć131 ulubione0 satysfakcja83%


a niebo znów na głowę spada mi. i nadziei coraz mniej na słońce.


chyba jesień zwiędła.



komentarze
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.

Jeśli nie masz jeszcze konta w digarcie, załóż je lub zaloguj się Facebookiem!
 
Zaloguj się przez Facebooka! Załóż konto w digart.pl Zaloguj się do digart.pl
^nakedSoul    17.02.2012 @00:08:09
bełkot
niestety, jeden wielki bełkot :/
_______
ja tu tylko zwiedzam
~kingBoris    24.02.2009 @15:08:55
co to są kąkole?
_______
fuck the police, fuck the police, fuck 'em!
~czarownjc    20.11.2008 @11:58:34
ładnie budowane zdania, metafory...troszkę może nawet za kwieciście...ale gdzieś umyka sens...ma się wrażenie, że albo dobrze wiersz się nie zxaczął a na pewno nie skończył...
_______
...ulotna...jak wydech...i wdech...
~rebelia    17.11.2008 @10:41:00
... z każdym wersem zaczynasz od początku
z tekstu należy wyrwać kilka 'kąkoli' !!
_______
i właśnie tak należy to rozumieć ...
~kleofas rewelacja    16.11.2008 @20:52:24
"od wylotu ptasich kluczy zamknęły się w październik drzewa."
Piękny wers.
~chocolatelady rewelacja    16.11.2008 @20:26:20
rewelacja.
+maryLavender    16.11.2008 @19:30:09
to składa się z klocków lego i klocków nielego i problem jest tego typu, że jedne do drugich nie pasują, więc wróżę tej konstrukcji upadek. na początku to miło się czytało dość nawet. mam na myśli pierwszy wers.
_______
jesteś strofą w Bożym poemacie.






© 2001-2012 Grupa Onet.pl SA - digart.pl v.6
RSS Wszelkie materiały i wypowiedzi zamieszczone w serwisie należą do ich autorów. Grupa Onet.pl S.A. i zespół digart.pl nie odpowiadają za ich treść.
strona główna | regulamin | zasady korzystania | faq | załoga | RSS | reklama | kontakt