Kartka papieru, puste słowa
myśli, które szybują po głowie odwracając sens.
Zastanawiasz się nad pointą.
Nagle cicho się zrobiło, pusto wokół
brak żywej duszy,
a ty siedzisz sama,
Narastający dreszcz, który pojawił się na twej skórze silniejszy się staje,
Wstajesz myśląc nadal nad pointą wydarzeń
rozglądając się wokół stwierdzasz, że się boisz
z paniką w oczach wydostajesz się z pomieszczenia,
idąc w dół, coraz głębiej mrocznego korytarza,
leciutko uśmiechasz się do siebie,
powtarzając znany wers; nic mi nie jest,
ależ owszem coś się stało,
bezgraniczna przestrzeń jak niewidoczna nić została przerwana...
Spadasz w dół.