Zastanawiam się nieustannie
czy dla Niego rzeczywiście
to nie miało żadnego znaczenia, nie
było w ogóle istostne, czy po prostu
tak świetnie udaje.
Chciałabym znać prawdę, nawet tę najgorszą
bo ile można trwać w niewiedzy, czuć się
jak chodzący znak zapytania ?!

Chciałabym prostej odpowidzi,
bylaby ona o wiele lepsza
niż ta cisza, która sprawia, że
czasami nie potrafię zapanować
nad emocjami, która buduje tak wielkie
napięcie wewnątrz mnie...

Byleby tylko nie usłyszeć "przesadzasz, wyluzuj"
Bo wtedy chyba rozpadłabym się na kawałki
i nic ani nikt nie zdołałby mnie pozbierać
w jedną zwartą emocjonalnie i fizycznie całość.

Tylko czy potrafiłby...?
Przecież tak pięknie potrafi zaskakiwać.