"Stworzyłem ten świat, starczyło mi siedem dni
Od ogromnych gór, aż po najdrobniejszy liść
Życie dałem Wam, plemieniu dzieci Mych
Pokochałem Was, nie dzieląc na dobrych ani złych
Wiem, co teraz czujesz, słyszę jak w mroku twa dusza łka
Znam drogi twych myśli, dźwięk twoich pytań dziś we mnie drga
Wiedz, że razem z Tobą, odczuwam także twój ból i starch
Więc odpowiedź jasną, światło nadzieji chcę Ci dziś dać
Zapytałeś mnie jak to się mogło stać
Ziemia miała rajem być, jakże inna jednak jest
Brat zabija brata, władcy niszczą swój lud
Krzyczysz "To stworzenie świata to był daremny trud!"
Wiedz, drogie me dziecko, że wolny wybór to wielki dar
I to, jaki będzie kształt świata, to wolny wybór każdego z Was
Mnie, nazywają miłość i tam gdzie jestem nie gości starch
Ja, zawsze byłem przy Was, w radości, smutku, szczęściu i łzach
Głos tysiąca swiątyń słyszę w nocy i za dnia
Kapłan śpiewa do Mych dzieci "Że Bóg kazał zabijać!"
Kłamstwem wielkim jest każde z takich słów
Jakże by chciał Was niszczyć, Wasz Ojciec, Wasz Bóg! Kto, więc moje w imię, myśli że słusznie może podnieść broń
Musi to zrozumieć, że to jak gdyby Mu celował w skroń!
Ja, wszak w każdym mieszkam, i Ja doświadczam każdego z Was
Więc, pomyśl dwa razy, zanim chciał będziesz w Me imię dać strzał "