Kilkanaście lat temu Pan Kazimierz dostał od miejscowego proboszcza kilka psów. Ma dobre serce, więc przygarnął je pod swój dach. Wieść o tym rozniosła się szybko i ‘życzliwi’ ludzie podrzucali kolejne. Zwierzęta nie były sterylizowane i kastrowane, więc zaczęły się pojawiać szczenięta a o nowe domy dla nich było ciężko. Dlatego dziś w gospodarstwie przebywa 40 psów. Większość z nich to średnie psiaki, nie sięgają wyżej niż do kolan swego właściciela. Alf, Makumba, Tusipek, Kokolina, Cypisek – każdy ma swoje, często bardzo oryginalne imię.

Więcej na: http://www.blog.niechcianeizapomniane.org/index.php/psy-pana-kazimierza/