modelka http://www.inflexible.maxmodels.pl
że co, że zbyt cięty kadr...


***

Powinniśmy kochać jak dzieci!!!!


One kochają całymi sercami, dają z siebie wszystko angażując każdą cząstkę swego ciała po kolei, wkładają cały śwój entuzjazm w uczucie poświęcając mu nawet najkrótszą chwilkę, najmniejszy gest, najbardziej przelotną myśl. Dzieci nie oczekują od miłości rzeczy materialnych; nieważny jest dla nich zysk, sława - pragną tylko wzajemności. Miłość dziecka jest pozbawiona ziemskości, codzienności; podobna jest do rzeki, która płynie wprost ze źródła: od wewnątrz, od Boga; krystaliczny górski strumień, wartki i szczerze czysty. Z biegiem czasu rzeka ta zabrudzana jest przez różne ludzkie zła - zazdrość, zawiść, porządanie, zdradę, fałsz, obłudę, wreszcie przeradza się w nienawiść. Wtedy nie ma już w tej rzece wody, nie ma miłości i jej źródła, nie ma już w ogóle tej rzeki, pozostaje tylko zło. Ale miłość dziecka nie ma w sobie ani odrobiny zła; jest... jest dobrem, uczuciem w surowej postaci, na które nie miały jeszcze wpływu żadne czynniki zewnętrzne.

Lecz gdy kochasz jak dziecko - jesteś bezbronny.

A źli ludzie tylko czekają, aby wyrwać twojego ukochanego pluszaka - misia, pieska, krowę czy hipopotama - i połozyć go na najwyższej półce tak, abyś nie mógł go dosięgnąć. Abyś nie miał się do czego przytulić. Abyś nawet nie marzył o zmianie sytuacji na lepszą.