"Wysepka" zbioru Julii w zbiorze Mandelbrota.
Najciekawszą cechą zarówno zbioru Julii jak i Mandelbrota jest fakt, że - jako fraktale - są one w jakiś sposób samopodobne. Co to oznacza? Oznacza to tyle, że kształt który widzimy na grafice ma w sobie kształt identyczny jak ten właściwy, zewnętrzny (po lewej i po prawej wewnątrz) - a w nim jest identyczny, w tym z kolei jest identyczny itd. w nieskończoność (czego niestety nie jesteśmy w stanie zobaczyć ze względu na ograniczoną dokładność obliczeń, w tym przypadku były to duże liczby zmiennoprzecinkowe podwójnej precyzji (long double) ).

Całość lekko tylko obrobiona w edytorze grafiki, kształt i przejścia są identyczne "na surowo".

Współrzędne to:

min: -1.2556681178961753 + 0.3825465736806466i
max: -1.2556681178454869 + 0.3825465737199813i

gdzie min to lewy górny róg, zaś max to prawy dolny (wszystko oczywiście na płaszczyźnie zespolonej, jak zawsze ).