Korale słów są nieśmiertelne, dziś się nimi przejadłam, tak jak ludzką głupotą. Najadłam się strachu, w ich smak wdarła się także szczypta nostalgii i smutku. O dziwo byłam dziś jednocześnie zła i smutna to trochę wybiło mnie z rytmu codzienności.

Ale korale słów są nieśmiertelne, powoli zaczyna powracać mi zwyczajność. Wraca mi spojrzenie, suchość w ustach po kolejnym papierosie. Nikotyna zostawia mi ślady obecności na palcach. Ciesze się jak dziecko.