Praca na bitwę Conceptartową
Temat: Bestia z Gévaudan,
Jak głosi miejscowa legenda w okolicy żył kiedys pewien szczególnie tchórzliwy hrabia .Szlachcic ten bał się dosłownie wszystkiego.Ze swojego pałacu wyjeżdżał raz w roku .Musiał dokonać urzędowo wymaganego przeglądu królewskich włości, nad którymi pieczę sprawował.Oczywiście towarzyszyła mu cała świta ,w tym oddziałciężkozbrojnych hajduków,którzy strzec mieli jego bezpieczeństwa
Po jednym z takich objazdów, kiedy dzień miał się ku końcowi cała kompania wracała do pałacu .Wszyscy byli znużeni i senni,a monotonny,rolniczy krajobraz i szarówka tylko wzmagały uczucie otępienia,.Nagle, spod miedzy ,tuż pod nogi hrabiowskiego wierzchowca ,wyskoczył zając. Koń,jako dobrze ułożony,nie przestraszył się zbytnio,parskając tylko za umykającym szarakiem za to przerażony jeżdziec chwycił się za serce ,zsunął z siodła i skonał.
Niedługo po tym wieść śmierci hrabiego rozeszła się po okolicy.Wszyscy uznali okoliczności zgonu za wyjątkowo zabawne. Smiano się z nich zarówno w szlacheckich dworach jak i w chłopskich chałupach. Szybko powstało mnóstwo zabawnych piosenek,powiedzonek i wierszyków na ten temat hrabiego "Zajęcze serce".Tak to zamiast opłakiwać swego pana poddani rechotali wspominając jego imię.
Hrabia,choć tchórzliwy miał przecież swoją dumę.Jego duch,ścigany ludzkim śmiechem nigdzie nie mógł zaznać spokoju. Oszalały ze wstydu i wściełości upiór zawładnął zwierzęciem które było sprawcą jego śmierci a zarazem najbardziej pasowało do jego natury...Pod postacią zająca-demona szlachcic postanowił zemścić sie na swych poddanych.Działał jednak,jak na tchórza przystało, bardzo ostrożnie Pod żyznymi polami otaczającymi Gévaudani wykopał sieć tuneli gdzie mógł się przemieszczać niezauważony.Wynurzał sie spod ziemi tylko by atakowac pojedyncze ofiary,najchętniej dzieci, nigdy zaś dorosłych mężczyzn (których się po prostu bał) Rozszarpawszy ofiarę natychmiast znikał w labiryncie podziemnych korytarzy zasypując za sobą wejście.W ten sposób długo pozostawał nieuchwytny dla najlepszych nawet myśliwych.
Na każdego jednak przychodzi kiedyś koniec.Hrabia miał po raz drugi doświadczyć tej nauki.Pewnego ciepłego,czerwcowego wieczoru, niemal dokładnie trzy lata od pierwszych morderstw drogę do Gévaudan przemierzała samotna postać.Kilka metrów pod polną drogą wygłodniały demon wyczuwał drgania po których rozpoznał że osoba idąca do miasteczka mierzy nie więcej niż cztery stopy wzrostu. Dziecko.Do tego właśnie zeszło z gościńca i szło teraz przezwrzosowiska Nie myśląc długo,bestia postanowiła zaatakowac. Wynurzyła się bezszelestnie z nory i rzuciła w stronę bezbronnej ofiary.Jakież byłoj zdziwienie demona gdy niedoszła ofiara wypaliła do niego ładunkiem ołowiu, kładąć potwora trupem."Dzieckiem" okazał się bowiem sierżant Maksymilian Forbin -karzeł od lat piętnastu służący w armii króla Francji, a obecnie odbywający swą pierwszą w życiu przepustkę..