Zaloguj się przez Facebooka! Zarejestruj się!

Acanthis Cannabina
rysunek  |  portret  |  acanthis  |  cannabina  |  portret  |  ptaszek


Jest to dość pospolity gatunek lęgowy, liczniejszy w Polsce .centralnej i na wschodzie niż w województwach zachodnich. Część osobników na zimę odlatuje, jednak znaczna część pozostaje, często w dużych stadach, głównie na zachodzie Polski. W okresie wędrówek (koniec marca i kwiecień oraz wrzesień i październik) można obserwować wzdłuż wybrzeża liczny przelot tych ptaków.

Makolągwa gnieździ się w niskich, zwartych krzewach, natomiast żeruje na otwartych przestrzeniach z niską i niezbyt zwartą roślinnością zielną, a więc w okresie lęgowym siedliskiem jej są głównie śródpolne i przydrożne kępy krzewów, przylegające do pól, ogrody i żywopłoty, rzadziej skraje lasów oraz luźne młodniki i uprawy leśne. Jesienią i zimą gromadzi się na polach, nie przywiązując już wagi do sąsiedztwa krzewów, nato­miast dużą atrakcją są dla niej wówczas kępy wyschniętych chwastów z pozostałymi w nich nasionami. Makolągwa odżywia się niemal wyłącznie nasionami, nawet pisklęta wykarmia ziarenkami obłuskanymi i nadtrawionymi w wolu. Ze względu na zwyczaj żerowania na otwartych przestrzeniach można dość łatwo ją zauważyć i obserwować. W porównaniu z innymi gatunkami łuszczaków jest nieco bardziej płochliwa — dystans ucieczki wynosi około 20 m, zimą jest krótszy. Wiosną samiec śpiewa bardzo intensywnie, zajmując eksponowane, widoczne z daleka stanowisko na wierzchołku krzewu, przewodach telefonicznych itp. Gniazdo ukryte jest w głębi gęstego krzewu, nisko nad ziemią (0,5-1,5 m), zazwyczaj dobrze osłonięte liśćmi i drobnymi gałązkami. Najczęś­ciej znajduje się ono w krzewie liściastym.

Makolągwa jest wyraźnie mniejsza od zięby, dzwońca i trznadli. W jej ubarwieniu brak kolorów żółtych i zielonych, charakterystycznych dla kulczyka. Jest bardziej krępa, nie tak wysmukła jak cierniówka, będąca również typowym ptakiem śródpolnych kęp krzewów. Samiec różni się od samicy czerwonobrązowym ubarwieniem boków piersi. U ptaka w locie widoczne są jasne boki nasady ogona.

Pieśń samca jest długa i urozmaicona, bez wyraźnie określonego początku i zakończenia. Składa się z szeregu krótkich, lecz dość dobrze powiązanych ze sobą zwrotek. Niektóre zwrotki podobne są do śpiewu dzwońca, lecz śpiew makolągwy jest znacznie szybszy, bardziej urozmaicony, występuje w nim więcej tonów ostrych, wibrujących, z wyraźną głoską r, której brak w śpiewie dzwońca.



komentarze
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.

Jeśli nie masz jeszcze konta w digarcie, załóż je lub zaloguj się Facebookiem!
 
Zaloguj się przez Facebooka! Załóż konto w digart.pl Zaloguj się do digart.pl
~bezbiletu Podoba mi się    17.03.2012 @11:37:17
;] no i dowiedziałam się ciekawych rzeczy.
~bielebny Podoba mi się    01.03.2012 @14:21:31
świetne, wyraziste,
~starywiesniak Podoba mi się    12.02.2012 @12:18:29
++++++++
~badger1401 Podoba mi się    11.02.2012 @17:56:13
Wspaniale
~kajart Podoba mi się    11.02.2012 @14:34:14
Fajnie wyszło
Niezły opis
© 2001-2017 Grupa Onet.pl SA - digart.pl v.6
RSS Wszelkie materiały i wypowiedzi zamieszczone w serwisie należą do ich autorów. Grupa Onet.pl S.A. i zespół digart.pl nie odpowiadają za ich treść.
strona główna | regulamin | zasady korzystania | faq | załoga | RSS | reklama | kontakt