Zaloguj się przez Facebooka! Zarejestruj się!

Elizabeth Siddal
grafika  |  ilustracja


Cykl "Przełamując fatum" - o artystkach muzach, które powieliły losy swoich bohaterek "Elizabeth Siddal" autor: Asia Jedlińska modelka: Cristina Romanyk [opis ilustracji] Ilustracja przedstawia Elizabeth Siddal, poetkę i malarkę, główną muzę prerafaelitów, która pozowała Johnowi Everettowi Millaisowi do obrazu "Ofelia" z 1951-52 roku. Losy Elizabeth i Ofelii splatają się już od samego początku pracy nad obrazem. Millais malował w plenerze część obrazu, którą stanowi przyroda. Kolejnym etapem było namalowanie postaci, które z powodu warunków pogodowych musiało już odbyć się w pomieszczeniu. Takie rozwiązanie również nie zapewniło idealnych warunków dla modelki, ponieważ musiała całymi godzinami leżeć w zimnej wodzie. Mimo wszelkich starań praca w takich warunkach mocno i trwale odbiła się na zdrowiu Siddal. Choć przeżyła jeszcze kilka lat, jej stan zdrowia wciąż się pogarszał. W międzyczasie kobieta związała się z innym prerafaelitą – Dante Gabrielem Rossettim. Z czasem artystka pozowała już tylko jemu oraz skupiła się na swojej twórczości. Choć przede wszystkim znana była jako muza i postać z obrazów prerafaelitów, została doceniona przez Johna Ruskina, krytyka sztuki. Elizabeth przez chęć złagodzenia następstw pogarszającego się stanu zdrowia uzależniła się od laudanum. Oprócz złego stanu zdrowia fizycznego doszła jeszcze depresja spowodowana poronieniem. Pewnego dnia Rossetti po powrocie do domu znalazł Elizabeth martwą. Przyczyną śmierci było przedawkowanie ladanum. Nie można jednak było jednoznacznie stwierdzić, że to samobójstwo, gdyż nic więcej na to nie wskazywało. Rossetti wraz z ukochaną zakopał swoje wcześniej niepublikowane wiersze. Po latach zdecydował się jednak je odzyskać i zdobył pozwolenie na otwarcie grobu. Sam nie uczestniczył w tym procesie, ale świadkowie opowiadali, że Elizabeth nic się nie zmieniła od czasu pochówku, jej ciało nie uległo rozkładowi. Jedynie jej włosy wciąż rosły i podobno po otwarciu grobu wypłynęły z niego fale rudych kręconych włosów. Rossetti nigdy nie otrząsnął się ze śmierci Siddal, czuł się winny, i to go prześladowało i dręczyło, aż do śmierci. Wiele elementów historii życia Elizabeth przelata się z historią Ofelii. Szekspirowska postać choć poboczna, ukryta gdzieś w treści dramatu, ostatecznie jest bardzo złożona, interesująca a jej cicha śmierć jest najważniejszym punktem zwrotnym w akcji. Elizabeth jako muza wielbiona, podziwiana i wielokrotnie portretowana, niewiele miała wspólnego z rzeczywistością, z Elizabeth kobietą i artystką. Prerafaelici przy jej pomocy kreowali swój model kobiecości, nie mający nic wspólnego z jej osobą. Oprócz spojrzenia na całą twórczość prerafaelitów dowodem na to jest zachowany autoportret Siddal z 1853-54 roku - w odróżnieniu do prac prerafaelitów tu artystka jest statyczna, bez teatralnej pozy, ma upięte włosy, zapiętą pod szyje sukienkę, otacza ją jednolite, ciemno zielone tło. Najważniejszym punktem w portrecie jest jednak spojrzenie postaci, które przez zaciemnienie, w mojej opinii, wydaje się całkowicie martwe. Zamknięcie kompozycji w kole, dodatkowo przywodzi na myśl portret trumienny. Także problem z postawą wobec Ofelii mieli bohaterowie w Hamlecie i taki problem mają też czytelnicy. Postać jest poboczna, niedopowiedziana, lekceważona przez innych bohaterów i jest odbiciem jej otoczenia. Elizabeth i Ofelie łączą też inne niejasności jak te związane z okolicznością ich śmierci – samobójstwo, wypadek a może udział osób trzecich. Metaforycznie, pozowanie do obrazu Ofelii ściągnęło na Siddal fatum a dosłownie na zawsze połączyła je woda, przez którą jedna umarła a druga zrujnowała sobie zdrowie co powoli doprowadziło ją do śmierci. Ilustracja nawiązuje przede wszystkim do momentu otwarcia grobu. Ta nieprawdopodobna historia ma też wielkie znaczenie dla Ofelii. Opis śmierci Ofelii przez Szekspira określany jest jako nowe widzenie śmierci – odmienne od materialnego, odmienne od chrześcijańskiego. Szekspirowski muł wody przedstawiony jako czarna woda, Zbigniew Mikołejko określa ją jako czarna woda śmierci a szekspirowskie widzenie śmierci jako opadanie w toń śmierci, ale nic więcej. Anna Kamińska, która odnosi się do filozofii Gastona Bachelarda określa wodę topielców jako „wyśnioną”, która zawiera śmierć, a dokładnie opisuje ją jako „woda śmiertelnego snu, taka, którą płyną istoty umarłe łagodną śmiercią, uśpione i poddane prądowi”. Zarówno Ofelia Millaisa wpisuje się w te teorie – ani żywa ani martwa będąca gdzieś pomiędzy tymi światami zamknięta w przestrzeni przyrody będącej jej grobem - jak i opowieść o odkryciu grobu Siddal – wciąż jakby żywa, ale jednocześnie martwa, płynąca w falach swoich włosów. Taka jest też moja postać – wynurzająca się z mgły, głębin jakiejś bliżej nieokreślonej przestrzeni, zbyt martwa jak na odniesienie do naszej rzeczywistości, ale też wciąż żywa. Moja Elizabeth spogląda na widza jak ze swojego autoportretu, tym razem okazując emocje, tonąc w swoim nieszczęściu. Tak jak rozumiem Ofelię, tak też rozumiem i przedstawiłam Elizabeth – zamknięte, wiecznie tonące w historii o swoim nieszczęściu.



komentarze
Aby dodać komentarz musisz się zalogować.

Jeśli nie masz jeszcze konta w digarcie, załóż je lub zaloguj się Facebookiem!
 
Zaloguj się przez Facebooka! Załóż konto w digart.pl Zaloguj się do digart.pl
~ParallelWorld Podoba mi się    17.10.2015 @14:51:07
~lukaszklimczyk Podoba mi się    30.09.2015 @16:56:17
~8art8 Podoba mi się    30.09.2015 @16:24:19
~Kordina Podoba mi się    29.09.2015 @23:00:00
~wojtekga Podoba mi się    29.09.2015 @17:27:40
~redrum62 Podoba mi się    29.09.2015 @12:54:32
^Arosa Podoba mi się    29.09.2015 @10:53:23
...uwielbiam !
~efkax Podoba mi się    29.09.2015 @09:55:49
oczy jak gwiazdy
_______
Zapraszam
~eEwAa Podoba mi się    29.09.2015 @09:04:11
_______
ew.ka_struganki
+honda80 Podoba mi się    29.09.2015 @09:02:37
~ASPASJA30 Podoba mi się    29.09.2015 @08:11:06
_______
Aspasja30
~Fenrig Podoba mi się    29.09.2015 @07:38:35
Przejmująca postać i świetny portret...
12 Ilość ocen
455 Ilość wyświetleń
29.09.2015 @00:59:41

wyróżnienia








© 2001-2017 Grupa Onet.pl SA - digart.pl v.6
RSS Wszelkie materiały i wypowiedzi zamieszczone w serwisie należą do ich autorów. Grupa Onet.pl S.A. i zespół digart.pl nie odpowiadają za ich treść.
strona główna | regulamin | zasady korzystania | faq | załoga | RSS | reklama | kontakt