Bogini o której mężczyzna marzy
Kochanka poetów, muza malarzy,
Dziś nieruchoma jak rzeźba z kamienia
Bogini zmarła
Dziś zmarła Idea
Płomienne włosy Szkarłatnej Niewiasty
Swój blask utraciły, blask gwiazd tysiąca jasny
Twarz zastygnięta w białym milczeniu
Bogini zmarła w osamotnieniu

Milionooki
Demon
Z jej rany spoziera
Z posoki
się zrodzi
Nowy Eon
Krzyży Era
Cierpiącego Bohatera

Astarte
Wenus
Gwiazda Wieczorna
Weda
Izyda
Chochma
Isztar Norna

Bogini zmarła ukrzyżowana
osamotniona i nieodziana
...................................................................................

Dawno temu światem Władała Biała Bogini, Bogini pór roku, Bogini Księzyca, Piękna, ładu i harmonii, Jednak Wąż wciąż zjada swój ogon, a świat toczy się kołem, wartości sztuki miłości i piękna zastąpiono surowymi zakazami, prawami i cięzką pracą, Groźny i surowy Bóg Ojciec zastąpił Dobrą Bogini Matkę.

Dawno temu w odległej Krainie zmarł na Krzyżu pewien człowiek. Jedni powiadają że był prorokiem, inni że Aniołem, to znowuż jeszcze inni że był Bogiem. Nie zmienia to faktu że rozpoczął on epokę Krzyży, niestety głupi ludzie zamiast przejąć styl i mądrość zycia owego proroka - boga, przejęli styl jego cierpienia i umierania. Od tamtej pory ludzie wystawiają swoje Krzyże na dachy, i prześcigują się w cierpieniu, i wielkości Krzyża....
.....................................................................................................
ołówek, cienkopis i kredki, A4