Bernala Díaza sen ostatni
!kusmir | poezja / wiersz wolny
będziesz leżał i kwiczał, wtedy powiedzą ci: wszystko,
co musisz wiedzieć jest w tym starym kawałku drewna,
a potem rozewrą ci szczęki i jak wiatyk
wepchną go w usta
jeszcze porusza liśćmi, pluje korą, ze stóp osypuje piasek;
owad, który wyrwał się za nim wtula się w siebie
przebudzony, ułożony z trawy i kamyków na wzór, jaki pokazała
majańska dziewczynka, kiedy ludzie z kijami pełnymi ognia
wbiegali na ląd
będzie uczył się o niej zapomnieć, poznać mechanikę
kabestanów i lin, którymi porusza teraz ktoś inny, w innym śnie,
miejscu, międzyczasie, bo nie będzie już Mayapán
bo kiedy znów zamknie oczy zobaczy rzeź Ormian, Babi Jar,
Srebrenicę, Tuol Sleng i będzie biegł, aż zapomni oddech
|
|