 |
 |
|
 |
|
|
elegia Warszawa !janurz | poezja / wiersz wolny Elegia Warszawa No to za kim jesteśmy? To kwestia zbawienia, stajesz przed Jahwe i słyszysz sorka misiu, rację mieli żydzi. Tu radio Szeol, nadajemy prognozę pogody. Więc gdy Jacek Widzi el w kółku, mówi, że za legią. Strona większości to dobra strona, jak ciemna księżyca. Wzrusza i zachwyca mnie nieznany poeta, co napisał na tych drzwiach przejścia nie ma. Wiedział, że coś jest na rzeczy, chociaż nie umiał zaprzeczyć, że jakaś nadzieja na przejście jest, chociaż niema. Chodzimy po wielkiej atrapie. Tu kiedyś była Chmielna. Iluzja cierpliwa jak papier, jak papieru nic jej nie obchodzi. Justynę rzucamy na pożarcie metru. Młodzi starcy próbują wierzyć we własną zajebistość. W stercie koszul i swetrów szuka siebie menel jak Bursztynowej Komnaty. W powszechnych wyborach żołądkowa bije czystą. Teraz scenka rodzajowa: powrót taty. Wąsaty w pancerną szuflę nabiera cukierków, szczodry jak król na wymiętym papierku. Ja daleko, na haiku, więc ciąży mi serce. Żegna się Wąsacz z myślą o butelce, zawija w pięść cukierki, odwraca się, znika. Boże, gdzieś był, jak cię nie było?- żona tak go spyta, nie wiedząc, że ja też często zadaję to pytanie. Kręcę film akcji ratunkowej, urwie się nad ranem, Ale już wiem, co będzie w napisach końcowych. Pół-kobieta, pół-żołądkowa, z cukierkiem zamiast głowy. |
Przypisanie sobie autorstwa całości lub części cudzej pracy, jej deformacja lub edycja bez zezwolenia autora
podlega karze grzywny, ograniczeniu wolności lub pozbawieniu wolności do lat 3.
podlega karze grzywny, ograniczeniu wolności lub pozbawieniu wolności do lat 3.