 |
 |
|
 |
|
|
w obronie własnej !janurz | poezja / wiersz wolny Wieś się rozjazgotała i rozdzwoniła łańcuchami nad ranem. Coś szło od lasu. Głód przygnał sarny na zimowy wypas albo lis przywlókł ze sobą piękny ogon i zimny obolały brzuch.Szczeniak stał napięty, z pyskiem wyciągniętym w stronę czarnej krechy lasu i wyszczekiwał strach, który miał brzmieć jak groźba. Też czasem opowiadam czarne kawały albo tłumaczę babom z księgowości że nie ma co zawracać mi głowy zusem bo przy odrobinie szczęścia tzw. emerytury nie dożyję. Ale to ściema. Jest milion kanałów pompujących strzały i trupy, elektroniczna krew, są plastikowe granaty i noże pasujące do pięcioletnich piąstek, są studenciaki udające esesmanów i powstanców i są miejsca, gdzie rodzą się jętki żyjące do pierwszego wirusa, ostatniej kropli wody. I jest mój szczek, za grubą, czarną krechą. |
Przypisanie sobie autorstwa całości lub części cudzej pracy, jej deformacja lub edycja bez zezwolenia autora
podlega karze grzywny, ograniczeniu wolności lub pozbawieniu wolności do lat 3.
podlega karze grzywny, ograniczeniu wolności lub pozbawieniu wolności do lat 3.