I dziś od ogni boskich w dół zepchnięty
Z piramid czoła. z wulkanicznych szczytów,
Cierpię, lecz jeszcze gardzę, I ten ścięty
Rym nieraz kąsa was aż do jelitów
I płynie jako szalone okręty.
Z fal odrzucany do niebios błękitów.
Gdzie mu początek był i koniec będzie,
Gdy śmierć na żaglach okrętu usiędzie.